gemeente Schouwen - Duiveland
Dit project heeft als doel om het dorp Dreischor actief te betrekken bij de herdenking van 75 jaar Watersnoodramp 1953. Dreischor, was een van de 11 getroffen dorpen op het eiland Schouwen-Duiveland waar 32 slachtoffers vielen.
Samen met scholen, verenigingen en inwoners willen we laten zien hoe belangrijk het is om een ramp te herdenken, te luisteren naar ooggetuigen en te leren van het verleden. Met deze kennis kunnen ook nieuwe generaties bijdragen aan een veilige toekomst, in de geest van waterdeskundige Johan van Veen en het verwerken van deze tragische ramp die vele families hebben geraakt en nog doorwerkt van generatie op generatie.
Door middel van creatieve activiteiten zoals kunst, muziek en gezamenlijke bijeenkomsten willen we verbinding, troost en hoop brengen – voor Dreischor, de gemeente Schouwen-Duiveland en de hele Delta.
Rampnacht in Dreischor
In de avond van 31 januari 1953 leek het in Dreischor eerst nog een gewone winteravond. De wind nam echter steeds verder toe en buiten werd het onrustig. De storm joeg over het eiland en het water in de zee werd opgestuwd door de harde noordwesterwind en het springtij. Terwijl de meeste mensen in bed lagen, bleef het water stijgen.
Diep in de nacht ging het mis. Dijken op Schouwen-Duiveland begaven het en het water vond zijn weg naar de polders. Met enorme kracht stroomde het richting Dreischor. Veel inwoners werden wakker van het geluid van de storm, het brekende water en soms van buren die alarm sloegen. Er was nauwelijks tijd om na te denken: het water kwam snel dichterbij.
Huizen begonnen vol te lopen en bewoners probeerden zichzelf in veiligheid te brengen. Sommigen klommen naar zolders, anderen zochten een hoger punt in hun huis. Buiten was het donker, koud en gevaarlijk. De combinatie van ijskoud water en harde wind maakte het bijna onmogelijk om hulp te bieden of te vluchten. Mensen raakten elkaar kwijt in de chaos van die nacht.
In de uren die volgden, werd duidelijk hoe ernstig de situatie was. Huizen en boerderijen raakten zwaar beschadigd of stortten zelfs in. Voor veel inwoners was er geen ontsnappen mogelijk. In Dreischor kwamen uiteindelijk 32 mensen om het leven.
Toen het ochtendlicht langzaam doorbrak, werd de omvang van de ramp zichtbaar. Het dorp stond grotendeels onder water. Overal was schade te zien en veel inwoners hadden alles verloren: hun huis, hun bezittingen en soms ook hun dierbaren.
De rampnacht van 1 februari 1953 liet in Dreischor diepe sporen achter. Wat begon als een stormachtige nacht, eindigde in een van de meest ingrijpende gebeurtenissen uit de geschiedenis van het dorp.
Impact en hulp
Toen het water zich na de rampnacht van 1 februari 1953 langzaam terugtrok, werd in Dreischor duidelijk hoe groot de schade was. Huizen en boerderijen waren verwoest en veel inwoners hadden alles verloren. Ook het land, waar normaal gewassen groeiden, stond vol met zout water en modder. Voor een landbouwdorp als Dreischor was dat een ramp.
Voor de ramp stond Dreischor namelijk bekend om de vlasproductie. Het dorp had vruchtbare grond waarop vlas goed groeide. Van dit gewas werd linnen gemaakt, en het was een belangrijke bron van inkomen voor veel boeren. Maar na de overstroming was die landbouwgrond zwaar beschadigd. Het zoute water had de bodem aangetast, waardoor het jarenlang moeilijk was om weer vlas – of andere gewassen – te verbouwen.
In de periode na de ramp begon een lange en zware wederopbouw. Niet alleen huizen moesten worden hersteld, maar ook het land moest langzaam worden ontzilt en weer bruikbaar gemaakt. Boeren werkten hard om hun akkers terug te winnen en de vlasteelt opnieuw op te starten. Dat kostte veel tijd en doorzettingsvermogen.
Langzaam keerde het leven terug in Dreischor. De landbouw kwam weer op gang en ook de vlasproductie kreeg opnieuw een plek in het dorp. Toch bleef de ramp altijd een deel van de geschiedenis. De combinatie van verlies, herstel en het opnieuw opbouwen van de landbouw maakt duidelijk hoe ingrijpend de Watersnoodramp voor Dreischor is geweest.
5 jaarlijkse herdenking
De Watersnoodramp wordt in Dreischor jaarlijks herdacht op 1 februari. Tijdens deze lokale herdenking wordt stilgestaan bij de 32 dorpsgenoten die tijdens de ramp van 1953 het leven lieten. [1, 2]De herdenking in Dreischor bestaat doorgaans uit de volgende elementen:
Naast deze jaarlijkse herdenkingen in het dorp zelf, vindt op Goeree-Overflakkee en Schouwen-Duiveland ook de overkoepelende herdenking plaats. Dit gebeurt vaak bij het nabijgelegen Watersnoodmuseum Ouwerkerk.
| Naam | Achternaam | Geslacht | Geboren | Leeftijd | |
| 1 | Gerrit |
Bal | Man | 11 aug. 1931 | [nog in te vullen] |
| 2 | Jan | Bal | Man | 29 april 1890 | [nog in te vullen] |
| 3 | Lena | Bal - Hanzen | Vrouw | 2 april 1888 | [nog in te vullen] |
| 4 |
Cornelia Geertruida |
den Boer-van Rhee | Vrouw | 14 juni 1917 | |
bron: https://wolphaartsdijk.com/herdenking-watersnoodramp-1953/
Binnen het dorp en gemeente
Binnen Zeeland en daarbuiten:
Boeken over de ramp in Wolphaartdijk:
Webpagina's en artikelen over de ramp in Rilland-Bath
Vult u onderstaande gegevens in om u in te schrijven voor onze nieuwsbrief.
Secretariaat
Stichting Blauwe Lijn
p.a. Nieuweweg 1
3251 AS Stellendam
info@stichtingblauwelijn.nl
www.stichtingblauwelijn.nl
© POWERED BY STUDIO SANDRA VOS