Adolf Waalewijn (1923 - 2006)

(roepnaam: Dolf; Haarlem 19 okt. 1923 - Leidschendam 7 juli 2006), geodetisch ingenieur. Was van 1946 tot 1950 als landmeter in dienst van het Ingenieursbureau Van Steenis en studeerde in 1952 af aan de TH in Delft. Werkte vanaf 1950 bij de Meetkundige Dienst van RWS in Delft, sinds 1974 als HID. Van 1981 tot 1985 verrichtte hij historisch onderzoek bij de Hoofddirectie van de Waterstaat en promoveerde aan de RU van Leiden op: Achter de bres: de Rijkswaterstaat in oorlogstijd (SDU, 1990). Schreef enkele biografische bijdragen en verder: 

• Een halve eeuw Meetkundige Dienst (1981)
• Drie eeuwen Normaal Amsterdams Peil (1985)
• Waterstaat in Londen 1940-1945 (1985)
• Voorbereidingen voor waterstaatsherstel Londen 1940-1945 (1987)

Illustratiebron: In memoriam in De Hollandse Cirkel (DHC) 1 september 2006 

Jacques Frederik Raymond van de Wall  (1891 - 1968)

(Den Haag 1 feb. 1891 - Wassenaar 24 apr. 1968), ingenieur. Studeerde in 1918 af aan de TH in Delft en werkte korte tijd bij de PWS van Drenthe en vanaf 1920 bij de Dienst der ZZW. Volgde in 1946 V.J.P.de Blocq van Kuffeler op als HID en werd in 1956 in die functie opgevolgd door F.J.B.G.Geers. Was na de stormramp van 1953 hoofd van de herstelwerkzaamheden bij Schelphoek en Ouwerkerk op Schouwen-Duiveland. Schreef diverse artikelen over de ZZW zoals De zuidelijke inpolderingen in het IJsselmeer (1951). Zie ook: J.Th.Thijsse

Lambertus Tjerk van der Wal (1887 - 1964)

(Sint Johannesga 5 feb. 1887 - Den Haag 7 sep. 1964), ingenieur. Was, na in 1910 te zijn afgestudeerd aan de TH te Delft, bij verschillende diensten werkzaam: de PWS van Zuid-Holland, GW van Groningen en van 1919 tot 1947 bij de Dienst der ZZW, laatstelijk als hoofdingenieur. Schreef het voor de geschiedenis van de ZZW belangrijke rapport Geschiedenis van de plannen tot afsluiting en droogmaking van de Zuiderzee, met chronologische lijst van geschriften tot en met het jaar 1922(1923). Was sinds 1947 HID van de PWS van Zuid-Holland tevens directeur van de PPD, lid van de Zuiderzeeraad, de Raad van de Waterstaat en de Deltacommissie 

George Ludwig Walther (1897 - 1959)

(Katwijk aan Zee 18 sep. 1897 - Leeuwarden 16 nov. 1959), ingenieur. Was, na in 1921 te zijn afgestudeerd aan de TH te Delft, in dienst van de PWS te Assen, daarna van een architectenbureau uit Coevorden te Borger. Werkte vanaf 1929 bij de PWS van Friesland waar hij in 1947 D.F.Wouda opvolgde als hoofdingenieur. De verbetering van het kanalenstelsel in Friesland behoort tot zijn grootste verdiensten. Hij schreef verschillende bijdragen over de ontwikkeling van het dijkenstelsel in Friesland en het boek Binnendiken en slieperdiken yn Fryslan (met K.A.Rienks; 2 dln., 1954) 

Arnoldus Wassenbergh  (1790 - 1864)

(Leeuwarden 6 sep. 1790 - Sint Annaparochie 3 mrt. 1864), predikant, historicus. Was, na zijn studie theologie in Groningen, predikant te Schingen, Veenwouden en vanaf 1825 te Sint Annaparochie. Was redacteur van de Friesche Volksalmanak waarin hij historische bijdragen schreef zoals Iets over Stavoren, het Vrouwenzand en het Roode Klif (1837).

Jacob Johannes Weeda   (1915 - 1996)

(MinjakItam NOI 14 dec. 1915 - Barendrecht 17 okt. 1996), ingenieur. Hij studeerde in 1942 af als werktuigbouwkundig ingenieur aan de TH in Delft en was van 1962 tot 1980 werkzaam als hoofdingenieur van de afdeling Werktuigkunde van de Dienst der Zuiderzeewerken. Als opvolger van L. Monhemius was hij verantwoordelijk voor het functioneren van de gemalen in Flevoland. Van zijn weinige publicaties noemen we: Vijftig Zuiderzeejaren (met M. Klasema, J.Th. Thijsse, J. Middelburg en J.C. le Nobel; 1969). 

Pieter Huibert van der Weele (1925 - 2000)

(Colijnsplaat 12 mrt. 1925 - Goes 23 mrt. 2000), ingenieur. Werkte, na in 1955 te zijn afgestudeerd aan de TH in Delft, vele jaren als hoofdingenieur bij de Directie Afsluitingswerken van de Deltadienst. Hij schreef onder meer: De uitvoering van het Drie-Eilandenplan; de werken ter afsluiting van de Zandkreek (1960) en The tide goes out (met P. Ph. Jansen, J.E. Prins en Evert Werkman; 1972).

Lambertus Johannes Weijdt (1923 - 1999)

(roepnaam: Bert; Oudeschild 6 apr. 1923 - Den Hoorn 3 sept. 1999), technisch hoofdambtenaar. Werkte sinds 1947 bij RWS in de Directie Noord Holland, aanvankelijk als opzichter op Vlieland, sinds 1954 op Texel. Hier had hij in 1962 de dagelijkse leiding bij de aanleg van de veerhaven 't Horntje. Hij was in 1959 medeoprichter van de Texelse Museum Vereniging en vele jaren voorzitter van Visserijvereniging DETV Texel. Hij schreef: Voorontwerpen kunstmatige mosselverwaterplaatsen in de Westelijke Waddenzee (1973), De zeedijken van het eiland Texel (1980) en een hoofdstuk in het boek Texel en de zee, een strijd van eeuwen (1980).

Illustratiebron: Texelsche Courant 23 maart 1984 

Henricus Cornelis Wentink  (1912 - 1982)

(Utrecht 3 juni 1912 - Bilthoven 16 dec. 1982), ingenieur. Werkte, na in 1936 te zijn afgestudeerd aan de TH in Delft, korte tijd bij GW van Amsterdam, bij de Kon. Ned. Hoogovens en Staalfabrieken te IJmuiden en als zelfstandig adviseur. Was van 1953 tot 1977 in dienst van RWS, sinds 1973 als hoofd van de afdeling tunnelbouw van de directie Sluizen en Stuwen te Utrecht, opgevolgd door A. Glerum. Schreef o.m. Kanalisatie van Nederrijn en Lek; een voorontwerp voor het stuwcomplex te Hagestein (1956), De Velsertunnels (1957), De Coentunnel en De rijkstunnel onder de Oude Maas bij Barendrecht en Heinenoord (1967)

Gerhard Werkman  (1876 - 1939)

(broer van Evert Werkman; Hellendoorn 3 feb. 1912 - Deventer 7 apr. 1981), journalist, schrijver. Was journalist voor verschillende dag- en weekbladen, sinds 1936 te Amsterdam, na 1951 te Deventer en Rotterdam. Schreef daarnaast verscheidene boeken w.o. Het Urkerland valt droog (1942), over de ontginning van de Noordoostpolder, Amsterdam, stad te water (1943) en het onvolprezen Kent gij het land der zee ontrukt; enige hoofdstukken uit de waterstaatkundige geschiedenis van ons woongebied (1948). 

Leopold Wilhelm Wery (1876 - 1939)

(roepnaam: Willem; Den Haag 26 aug. 1894 – Den Haag 31 dec. 1939), jurist. Studeerde rechten aan de Rijksuniversiteit in Leiden en promoveerde daar op: De Rijn- en Scheldeverbindende tusschenwateren (1919). Naast deze verhandeling waarin Antwerpen - volgens internationaal recht - als Rijnhaven wordt erkend, zijn van deze auteur geen andere publicaties bekend.

Jan Gerrit Wesdorp  (1920 - 2008)

(Ridderkerk 12 juli 1920 - Soest 18 juli 2008), waterbouwkundige, redacteur. Werkte van 1949-1985 bij de PWS van Zuid-Holland in Den Haag, waarbij hij na de watersnoodramp van 1953 negen maanden meehielp aan de herstelwerkzaamheden van Goeree-Overflakkee. Tijdens zijn loopbaan was hij tot zijn pensionering werkzaam als hoofdredacteur van het Polytechnisch Tijdschrift (Editie Bouwkunde en Civiele Techniek). Schreef daarin diverse artikelen waaronder: Het beheer onzer dijken van 1795-1813 (1959), Deltaplan en Oosterschelde (1967), De Waddenzee veilig (1974) en Droogmaking van de Markerwaard (1974). Publiceerde daarnaast ook in Waterschapsbelangen en Driemaandelijks Bericht Deltawerken en was coauteur van de PBNA-leergang Kennis van de Nederlandse Waterstaat. 

Jacobus Westenberg  (1905 - 1977)

(roepnaam: Jacob; Pernau (Estland) 28 feb. 1905 - Den Helder 21 feb. 1977), bioloog, kustmorfoloog. Studeerde biologie en promoveerde aan de UvA op een studie naar de invloed van zoutwaterindringing op zoetwaterflora (Die "slide-cell"-Methode von Wolff und Ras zum Nachweis von Gurwitsch-Strahlen). Werkte in NOI als visserijbioloog en was krijgsgevangene op Sumatra. Werkte tot z'n pensionering bij het Zoölogisch Station te Den Helder waar hij diepgaande studies verrichtte naar de wordingsgeschiedenis van de Noord-Hollandse kust: Oude kaarten en de geschiedenis van het v.m. eiland Huisduinen (1956), Oude kaarten en de geschiedenis van de Kop van Noord-Holland (2 dln., 1961), Spel van water en land om Huisduinen en Den Helder (1963), Transgressie en waterkering in het verleden van de Kop van Noord-Holland (1963) en Kennemer dijkgeschiedenis (1974). 

Antonie Wiebes  (1903 - 1973)

(Oud-Beijerland 12 juli 1903 - Den Haag 21 okt. 1973), ingenieur. Was, na in 1926 te zijn afgestudeerd als civiel ingenieur aan de TH in Delft, in dienst van RWS. Werkte vanaf 1933 bij het Bruggenbureau, in 1945 bij de Dienst Droogmaking Walcheren, sinds 1946 bij het Arrondissement Vlissingen en sinds 1954 bij de Directie Zuid Holland, van 1956-1968 als HID. Hij schreef in De Ingenieur: Het herstel van het behoudengedeelte van de Westkapelse dijk (met H.A. Ferguson; 1948) en De vernieuwing van hetbuitenhoofd der grote schutsluis te Veere (1951). 

Wiert Jan Wieringa  (1912 - 1993)

(Groningen 5 sep. 1912 - Amsterdam 1 dec. 1993), historicus, hoogleraar. Studeerde letteren in Groningen en promoveerde aldaar in 1946 op Het Aduarderzijlvest in het Ommelander waterschapswezen. Was sinds 1938 leraar geschiedenis en nederlands in Coevorden en Alphen aan den Rijn, sinds 1951 lector aan de VU te Amsterdam en sinds 1955 hoogleraar in de economie en sociale geschiedenis aldaar 

Hendrik Wieringa  (1924 - 2011)

(Veendam 12 maart 1924 - Zwolle 1 juni 2011), ingenieur. Na in 1950 te zijn afgestudeerd als civiel ingenieur aan de TH in Delft, was hij werkzaam bij RWS in de Directie Zeeland, de laatste jaren als hoofd van het arrondissement Vlissingen. Van 1967 tot zijn pensionering in 1985 was hij werkzaam als HID van de PWS van Overijssel. Van zijn publicaties noemen we:

• Bitumineuze bekleding van kunstwerken (1955)
• De waterdichte asfaltbekleding van de tunnels te Velsen (1955)
• De Velsertunnels (Stam, 1957) (met C.J.H. Oudsoorn)
• De ontwikkeling van de zeehaven aan het Sloe; technisch, economisch en natuurlijk beschouwd (met B. Kolff en M.C. Verburg; 1962),
• Honderd jaar Kanaal door Zuid Beveland (1966) en
• Waterstaat in Overijssel (1983). 

Albert Gerrit Wiersma  (1901 - 1988)

(Goes 17 aug. 1901 - Doorn 26 okt. 1988), ingenieur. Hij werkte, na in 1925 te zijn afgestudeerd aan de TH in Delft, tot 1928 bij het ingenieursbureau J.van Van Hasselt en De Koning te Nijmegen en tot 1939 bij de PWS van Noord-Holland. Hij was daarna ingenieur bij de Polder Walcheren te Middelburg, na de inundatie van 1944 belast met de herverkaveling van dat eiland. Van 1955 tot 1966 was hij directeur-ingenieur van de Technische Dienst bij het Hoogheemraadschap van Delfland. Schreef enkele artikelen in het tijdschrift Land en Water w.o. Delfland's aandeel in de bescherming van Centraal Holland tegen overstroming (1958). Vestigde zich na pensionering te Holten als adviserend ingenieur op het gebied van rivierdijkverzwaring. 

Henri Wiggerts (1928 - 2010)

(roepnaam: Han; Palembang N.O.I. 4 juli 1928 - Kleve, Duitsland 21 mei 2010), ingenieur, hoogleraar. Na in 1955 te zijn afgestudeerd als civiel ingenieur aan de TH in Delft, trad hij in dienst van RWS, waar hij leiding gaf bij de afsluiting van het Veerse Gat. Werkte daarna bij de Rijks Planologische Dienst, waar hij nauw betrokken was bij de totstandkoming van de Tweede Nota overde Ruimtelijke Ordening in Nederland (2 dln.; 1966). Van 1969 tot 1989 was hij hoogleraar civiele planologie aan de TU in Delft, als opvolger van J.L Klein. Van zijn publicaties noemen we verder: De afdamming van het Veerse Gat (1961), Oosterschelde en ruimtelijke ordening (1967) en Afsluiting van de Oosterschelde, een open vraag? (1976).

Illustratiebron: Provinciale Zeeuwse Courant 20 maart 1965 -tijdens studiedag over Westerschelde verbinding 

Albert Johan Wiggers  (1876 - 1939)

(Leiden 30 sept. 1921 - Leersum 28 apr. 1990), fysisch-geograaf, hoogleraar. Studeerde in 1947 cum laude af in de fysische geografie aan de UvA en promoveerde cum laude op De wording van het Noordoostpoldergebied; een onderzoek naar de physisch-geografische ontwikkeling van een sedimentair gebied (1955). Werkte van 1947 tot 1951 bij het Instituut voor Bodemvruchtbaarheid te Haren en tot 1960 bij de Directie van de Wieringermeer, waar hij verantwoordelijk was voor de bodemkartering van Flevoland. Was van 1957 tot 1981 verbonden aan de VU - tot 1960 als deeltijd- lector in de geologie - daarna als hoogleraar in de fysische geografie en kwartairgeologie. Was van 1977 tot 1985 algemeen directeur van het Rijksinstituut voor Natuurbeheer (Arnhem, Leersum, Texel), daarna Directeur Landbouwkundig Onderzoek en van 1987 tot 1990 voorzitter van de Raad voor het Milieu- en Natuuronderzoek. Schreef vele publicaties over de fysische geografie en kwartairgeologie van Nederland, o.a.

• Over de bodemgesteldheid van Oostelijk Flevoland  (1955) (met J.C. de Koning)

Illustratiebron: fotoarchief Joop van der Tuin 

Antonie Wijers  (1922 - 2015)

(roepnaam: Ton; Amsterdam 23 apr. 1922 - Velp 1 juni 2015), ingenieur. Was, na in 1953 als civiel ingenieur te zijn afgestudeerd aan de TH in Delft, werkzaam bij RWS. Tot 1975 was hij hoofd van het arrondissement Maastricht, daarna tot 1985 werkzaam als HID in de Directie Friesland. Van zijn publicaties noemen we: Rijkswaterstaatswerken in Limburg 1944-1969 (1969-1970) en Zandwinning in de Waddenzee (1981).

Egbert van Wijk  (1929 - 2005)

(Emmer-Compascuum 16 jan. 1929 - Middelburg 8 juni 2005), leraar, molendeskundige. Was vele jaren werkzaam als docent bewegingsonderwijs en pedagogiek aan de voormalige Rijks Pedagogische Academie in Middelburg. Publiceerde sinds 1985 over de geschiedenis van molens en molenaars, met name op Walcheren. Zijn meest bekende boek is: Bewogen van eb en vloed; getijmolens, in het bijzonder die van Middelburg (1995). 

Hendrik Arend Wijnne  (1821 - 1871)

((Hoogeveen 11 apr. 1821 - Groningen 21 mrt. 1871), handelaar, politicus. Autodidact die veel over handel, economie en statistiek publiceerde in tijdschriften. Was lid van PS. Schreef o.m. Iets over de scheepvaart- en afwateringskanalen in de Provincie Groningen (1857). 

Pieter Adrianus de Wilde  (1876 - 1939)

(Breda 3 apr. 1944 - Voorhout 9 jan. 2000), waterstaatshistoricus. Werkte, na zijn studie geschiedenis aan de Universiteit van Leiden, bij Amsterdam Boek/Het Spectrum. Was sinds 1981 werkzaam als historicus bij de Hoofddirectie van de Waterstaat in Den Haag. Was co-auteur van o.m. Atlas van historische plaatsen in de Lage Landen (1981), Leefbaar Laagland (1993), Benedenrivieren in de jaren zestig : persoonlijke herinneringen van een hoofdingenieur-directeur (1994),Twee eeuwen Rijkswaterstaat (1998), Subsidiën of andere beneficiën uit de publieke schatkist (1998), Adrianus François Goudriaan (1998), Wat "Nat" en "Droog" bindt : honderd jaar Vereniging van Personeel werkzaam op het gebied van Verkeer en Waterstaat (1998), Wat er staat (2001)

Jan Pieters Winsemius  (1908 - 1994)

(Leeuwarden 1 aug. 1908 - Beetsterzwaag 21 okt. 1994), jurist, dijkgraaf, waterstaatshistoricus. Vestigde zich, na zijn studie rechten aan de VU van Amsterdam, in 1933 als advocaat te Sneek. Promoveerde in 1947 cum laude op De historische ontwikkeling van het waterstaatsrecht in Friesland. Was van 1948 tot 1975 in dienst van het Hoogheemraadschap van Delfland en volgde in 1958 T.F.J.A.Dolk op als dijkgraaf. Was daarnaast raadadviseur in algemene dienst bij het MVW en bestuurslid van de Unie van Waterschappen. Inventariseerde de archieven van verschillende waterschappen en publiceerde veel over de rechtsgeschiedenis van waterschappen en waterstaat. Van zijn publicaties noemen we: Inleiding tot het waterstaatsrecht (1959), De Zeven Ambachten en het Hoogheemraadschap van Delfland (1962) en De Allerheiligenvloed van 1570 (met K.de Vries; 1970).

Illustratiebron: Leidsch Dagblad 3 december 1975

Cornelis Wiskerke  (1891 - 1966)

(Arnemuiden 12 apr. 1891 - Driebergen-Rijsenburg 26 sep. 1966), historicus, leraar. Studeerde economische geschiedenis aan de Handelshogeschool in Rotterdam en promoveerde daar op: De afschaffing der gilden in Nederland (1938). Was aanvankelijk onderwijzer, later leraar geschiedenis aan een HBS in Rotterdam. Schreef in de periode van 1925 tot 1952 tijdschriftartikelen en boeken waaronder: De Westerschelde als politiek-geografisch wrijvingsvlak (1925), Het kanaal door Voorne (1940), De aanleg van de Zuidwillemsvaart (1944) en De scheepvaartwegen van Rotterdam naar zee (1948). 

Cornelius Josephus Witteveen (1882 - 1960)

(Heerenveen 19 apr. 1882 - Maastricht 9 okt. 1960), ingenieur. Hij werkte, na in 1905 te zijn afgestudeerd aan de Technische Hogeschool in Delft, bij verschillende directies van Rijkswaterstaat en van 1914 tot 1919 als directeur van Openbare Werken in Suriname. Daarna bij Rijkswaterstaat te Utrecht, Terneuzen en Den Haag. Was van 1933 tot 1948 Hoofdingenieur-Directeur van Rijkswaterstaat in de directie Limburg en leidde de werkzaamheden aan het Julianakanaal en de gekanaliseerde Maas. Hij zette zich na 1945 in voor het herstel van de rivieren en kanalen en de droogma­king van Walcheren waarvoor P.Ph. Jansen met de uitvoering werd belast. Hij schreef het Verslag van de Staatscommissie ingesteld bij KB van 7 januari 1921, no. 39 inzake den aanleg van een verbeterden scheepvaartweg van Amsterdam naar den Boven-Rijn (met J. Lim­burg; 1924).

Cornelis Wolterbeek  (1892 - 1952)