De Ingenieur in Indonesië

Het tijdschrift is de opvolger van het tijdschrift De Ingenieur in Nederlandsch-Indië, voor de Tweede Wereldoorlog uitgegeven door de verenigingen van Nederlandse ingenieurs in Indonesië (groep Nederlandsch-Indië van het KIvI). Voor de oorlog was het overgrote deel van het ledenbestand van het KIvI in Nederlands-Indië, en dus ook de lezers van het tijdschrift, in dienst van de waterstaat of bij de Technische Hogeschool in Bandung.

Ieder nummer bevatte zo'n 20-40 blz. Maar door het teruglopen van het aantal leden is het met ingang van 1952 een kwartaaltijdschrift geworden, en in 1957 is het tijdschrift opgeheven vanwege een te sterke afname van de lezerskring.

Na de onafhankelijkheid van Indonesië waren er natuurlijk geen Nederlandse waterstaatsambtenaren meer, en ook de staf van de Technische Hogeschool werd grotendeels vervangen door Indonesiërs, die niet zo veel behoefte hadden om te publiceren in een Nederlands tijdschrift, alhoewel ir. Roosseno nog in 1951 een artikel geplaatst heeft. (Roosseno was een toonaangevend beton-ingenieur, een goede vriend van Sukarno, en van 1945-1959 rector van de Hogeschool (die toen Sekolah Tinggi Teknik Bandung is gaan heten).

In het tijdschrift zijn veel artikelen gepubliceerd over de wederopbouw van Indonesië. De oude nummers zijn inmiddels gedigitaliseerd door het project Colonial Architecture en beschikbaar gesteld onder een Creative Commons BY-NC 3.0 licentie. Een aantal artikelen over dr stedenbouwkundige planning zijn geschreven door ir. Jac. P. Thijsse jr, de broer van de Nederlandse waterbouw-hoogleraar Jo Thijsse en zoon van de bioloog en onderwijzer Jac. P. Thijsse.

Klik op het blauwe nummer voor download 

* Incomplerte scan